یکی از جلوههای نوگرایی در سرودههای ادونیس زبان شعر اوست. همنشینی واژگانِ –از حیث معنایی- ناسازگار با یکدیگر، جابهجایی ارکان جمله و انحراف از قواعد همجواری و معیارهای نحو عربی، سبب شده است که اجزای زبان شعر او پیچیده شود و به تبع آن، فهم شعرش سخت گردد. این ویژگیها در دفتر «أغاني مهیار الدمشقي» وی نیز به چشم میخورد. یکی از پدیدههای زبانی معنادار در شعر ادونیس اسنادها است. در سرودههای «أغاني مهیار الدمشقي»، گاهی فهم اسنادهای خبری –به دلیل تنیدگی و پیچیدگی اجزای متن و انحراف از نحو معیار- سخت میشود؛ در این موارد، واژگان از حیث نحوی پراکنده و ناآشنایند به طوری که نمیتوان یک خبر یا گزارهای قطعی برای جمله در نظر گرفت. در جاهایی از ترجمۀ فارسی دفتر «أغاني مهیار الدمشقی» (ترجمۀ کاظم برگ‌نیسی)، دلالتهای اصلی و بلاغی اسناد به درستی برگردانده نشده است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با رویکردی نقادانه به ترجمه انجام شده است. هدف از پژوهش این است که نخست معنای اصلی و بلاغی اسنادها تبیین شود، سپس با بررسی سیاق، جهانبینی نهفته در آنها کشف شود و در ضمن آن، ترجمۀ اسنادها در «ترانههای مهیار دمشقی» نقد گردد. نتایج پژوهش نشان-دهندۀ این است که در اسناد جملههای اسمیه گاهی به دلیل تنیدگی اجزای جمله، معنای اصلی اسناد فهم نشده است و در اسنادهای فعلیه معنای بلاغی و جهانبینی آن درک و برگردانده نشده است.